نقض حقوق زنان

كميته حقوق بشر مجلس شوراي اسلامي در جلسه هفته آينده خود، وضعيت ايرانيان زنداني شده در زندان‌هاي آمريكا را بررسي مي‌كند. 

وضعيت ايرانيان زنداني شده در زندان‌هاي آمريكا از جمله شهرزاد ميرقلي‌خان در جلسه هفته آينده كميته حقوق بشر مجلس شوراي اسلامي مورد بررسي قرار مي‌گيرد.

كميته حقوق بشر مجلس قصد دارد از طريق مكاتبه با مجامع بين‌المللي از حقوق ايرانياني كه زندان‌هاي آمريكا گرفتار شده‌اند دفاع كند.  

بر اساس اين گزارش، شهرزاد ميرقلي‌خان شهروند ايراني كه بي‌گناه از سال 2007 در امريكا زنداني است، پيش از اين اعلام كرده بود كه در زندان آمريكا تحت شكنجه قرار گرفته است.

وي درباره شكنجه خود در زندان آمريكا گفته بود "دولت امريكا براي انجام كاري مربوط به امور دولتي از من دعوت كرد... آنان حتي براي من بليط گرفتند ولي در فرودگاه به من دستبند زدند و زنداني‌ام كردند و به هر شكل ممكن به شكنجه من پرداختند. "

ميرقلي‌خان كه در زمان دستگيري تنها 26 سال داشت، با اين‎كه مادر دو كودك است، از سه سال پيش تا كنون در زندان امريكا به سر مي‌برد.

الف - ۱۷ مهر ۱۳۸۸ 

كمترين حقوق شهروندي برای شیعیان

معارض سعودي گفت: شيعيان را تحت فشار قرار ميدهند و براي انها هيچ حقوقي را قائل نيستند و در نهايت هم ما را متهم ميكنند كه شما ميهن پرست نيستيد و به كشورتان وفادار نيستيد در حاليكه ما نه به دنبال ساقط كردن حكومت هستيم و نه بر عليه انها اقدامي را انجام داده ايم و فقط بدنبال برخي از حقوق ساده خود هستيم.

هاشم الخنيزي معارض سعودي در گفتگو با خبرنگار بين الملل خبرگزاري فارس عنوان كرد: دولت سعودي هر روز به يك قشر فشار مي اورد يك روز اين فشارها و سختگيريها براي زنان است و يك روز براي مردان اما امروز مردان و زنان هر دو قرباني سياستهاي خصمانه دولت سعودي هستند.

اين كارشناس سعودي با اشاره به اعمال فشار‌ها عليه شيعيان اين كشور گفت: ما امروز حتي براي بردن بچه هايمان به مدرسه مشكل داريم و بسرم كه شيعه هست بايد به اجبار دروس ديني كه مربوط به غير شيعيان است را بخوانند و به انها اجازه نميدهند كه دروس ديني كه بر اساس فقه شيعه است را فرا بگيرند.

هاشم الخنيزي گفت: دولت سعودي به كوچكترين حقوق شيعيان اهميت نميدهد و ما هم بدنبال چيزي جز ازادي معمولي نداريم مگر ميشود فرزندان ما دروس انها را بخوانند در حاليكه در كتب درسي انها شيعيان را با صائبه قياس ميكنند و بر عليه شيعيان مطالب زيادي نگاشته شده است.

وي گفت: همه جوره شيعيان را تحت فشار قرار ميدهند و براي انها هيچ حقوقي را قائل نيستند و در نهايت هم ما را متهم ميكنند كه شما ميهن پرست نيستيد و به كشورتان وفادار نيستيد در حاليكه ما نه به دنبال ساقط كردن حكومت هستيم و نه بر عليه انها اقدامي را انجام داده ايم و فقط بدنبال برخي از حقوق ساده خود هستيم.

الخنيزي ادامه داد: اگر كسي بخواهد يك كار اداري ساده انجام دهد و آنها مطلع شوند كه او شيعه است، انجام كار بسيار سخت مي‌شود و از خواسته ميشود تا از مسئولان بالاتر امضا بگيرد و تصور كنيد اگر يك شيعه بخواهد جايي استخدام شود يا اينكه مسئوليتي را بدست اورد چه اتفاقي مي افتد.

الخنيزي با اشاره به دستگيريهاي متعددي كه توسط نيروهاي امنيتي عربستان صورت ميگيرد گفت: برخي از جوانان ما بيش از 14 سال است كه در زندان هستند و وقتي از انها سؤال ميشود كه انها در چه حالي هستند ميگويند اين كار حكومت است و به شما ارتباطي ندارد و پيگير وضعيت انها نباشيد اگر هم اعتراضي بشود ميگويند شما چرا بر عليه مملكت خود هستيد و كشور خود را دوست نداريد.

اين معارض سعودي افزود: شيعيان 20 درصد كل جمعيت عربستان هستند اما وهابي ها كه جزئي از حكومت هستند عقيده دارند كه شيعيان مسلمان نيستند، كافرند و مخالف قرآن هستند.

کشور آفریقایی کنگو بدترین کشور جهان برای زنان تشخیص داده شد. مطالعات جدیدی که نتیجه آن دیروز، چهارشنبه، منتشر شد نشان می دهد که اوضاع این کشور بسیار بدتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می شد.

به گزارش فرارو ؛ تحقیقات جدید نشان می دهد که در کنگو هر روز 1152 زن مورد تجاوز قرار می گیرند، این یعنی 48 مورد تجاوز در هر ساعت.

«میشله هاینداین» متخصص سلامت عمومی در دانشگاه جان هاپکینز بلومبرگ که تخصص در رشته «خشونتهای جنسیتی» دارد، گفت که این آمار حتی می تواند از این هم بالاتر باشد.

این استاد دانشگاه می گوید چون این نظرسنجی به صورت حضوری و چهره به چهره صورت می گیرد و بسیاری از زنان حاضر نیستند مسایل خصوصی خود را به غریبه ها بگویند، آمار واقعی می تواند بیشتر از این باشد.

کنگو 70 میلیون نفر جمعیت دارد و مساحتش تقریباً برابر با غرب اروپا است که از چندین دهه جنگ داخلی رنج می برد.

جنگلهای وسیع این کشور مملو از شبه نظامیانی است که به طور سیستماتیک از حربه تجاوز جنسی برای تخریب جوامع و اقوام رقیب استفاده می کنند.

بر مبنای بررسی های صورت گرفته که ماه ژوئن (سال گذشته) در نشریه «سلامت عمومی» امریکا منتشر شد، طی یک دوره 12 ماهه بین سالهای 2006 تا 2007 تعداد 400 هزار زن در کنگو مورد تجاوز قرار گرفته اند.

آمارها نشان می دهد که از هر یک هزار زن کنگویی، 29 نفر مورد تجاوز قرار گرفته اند. این بدین معناست که حتی در مناطقی از کنگو که در آن جنگ جریان ندارد احتمال اینکه یک زن مورد تجاوز به زور قرار گیرد 58 بار بیشتر از یک زن در ایالات متحده است. امار سالانه تجاوز به زنان در امریکا یک نفر در هر 2 هزار زن است.

آمار تجاوز در استانهای جنگ زده کنگو به 67 مورد در هر یک هزار نفر می رسد.

«مارگوت والستروم» نماینده ویژه سازمان ملل در امور خشونتهای جنسی در منازعات، می گوید آمار این دانشگاه خیلی بیشتر از آمار سازمان ملل است چون شامل تمام موارد خشونتهای جنسی، از جمله خشونتهای صورت گرفته در میان غیرنظامیان نیز می شود.

والستروم می گوید تعداد کمی از خشونتها گزارش می شود به همین دلیل آمارهای موجود در مقایسه با آنچه که در واقع رخ می دهد تنها نشاندهنده نوک کوه یخ است.

تجاوزهای دست جمعی از موانع اصلی ایجاد صلح در جمهوری دموکراتیک کنگو است.

. . .

مبارزه با آزار جنسی زنان در مصر، دستور کار اصلی فعالان حقوق زنان این کشور است. این مزاحمت‌ها در اشکال مختلفی چون متلک جنسی، چشم‌چرانی، در وسایل نقلیه عمومی یا صحنه‌سازی در دفاتر کار برای نزدیک شدن به همکاران زن نمود می‌یابند…

در خیابان‌های قاهره از پسربچه ۸ ساله تا پیرمرد ۷۵ ساله را می‌توان دید که به نوعی به مزاحمت جنسی زنان می‌‌پردازند. هر چه محل عبور و مرور زنان شلوغ‌تر باشد، فرافکنی‌های کلامی بی‌پرواتر می‌شوند. آیا افکار عمومی مصر، هویت زن را بیش از همه، هویتی جنسی می‌داند؟ بسیاری به این سوال جواب مثبت می‌دهند…

دکتر نهاد ابوالقمصان، مدیر مرکز حقوق زنان مصر می‌گوید که تنگناهای ناشی از فشار شدید اقتصادی از یک‌سو و تسلط فرهنگ حاکم در مصر از سوی دیگر موجب آن شده که موضوع زنان و حقوق آنها در این کشور در اولویت قرار نداشته باشد. بسیاری از مردان مزاحم، کردار خود را با اتکاء به سنت‌های کهن شرقی توجیه می‌کنند.

وی تاکید می‌کند که نرخ بالای بیکاری در مصر یکی از دلایل مزاحمت‌های جنسی مردان علیه زنان است. او می‌گوید بیکاران امکان تاهل ندارند و نیازهای جنسی فروخورده خود را با پرسه زدن در خیابان، نگاه هیز و دست‌درازی به زنان ارضاء می‌کنند. مدیر مرکز حقوق زنان مصر می‌افزاید که در هم آمیختگی فقر اقتصادی با فرهنگ سنتی و مذهبی موجب شده که خیابان‌های قاهره صحنه خودسری مردان مزاحم باشد و بی‌اعتنایی پلیس و نبود قانون نیز مهر تضمین بر تداوم این روند بگذارد.

برخی جامعه‌شناسان مصری به زمینه‌های دیگری در فرآیند مزاحمت جنسی علیه زنان اشاره می‌کنند. آنها می‌گویند که زندگی به دلایلی چون تورم، درآمد پایین، آلودگی محیط زیست، ترافیک فشرده و بوروکراسی رو به‌رشد، هر دم سخت‌تر می‌‌شود و قربانیان این دشواری‌ها به نوبه خود می‌کوشند که این فشار روحی و اجتماعی را به کسانی منتقل کنند که از نظر اجتماعی شکننده‌تر هستند: زنان!

پارادوکس دیگری نیز در جامعه مصر وجود دارد: رسانه‌های آزاد و لیبرال هما‌ن اندازه زن را “سوژه جنسی” قلمداد می‌کنند که بنیادگرایان تلاش این نشریات برای جلب خواننده با انتشار تصاویر اغواکننده زنان، ریختن آب به آسیاب نیروهای سنتی است که نگران شهوت‌انگیزی زنان و از راه به‌در شدن مردان در هر حضور اجتماعی آنان هستند.

قانون و عرف به مردان مزاحم اطمینان خاطر می‌دهد

شمار زنان مصری که برای حفظ خود از مزاحمت‌های جنسی جواز اسلحه می‌خواهند، روز به‌‌روز بیشتر می‌شود. کم نیستند زنانی که وقت آمدن به خیابان و بازار، اسپری در کیف می‌گذارند. تعداد زنان علاقمند به ورزش‌های رزمی و دفاعی چون کاراته نیز رو به افزایش است.

بنا بر شواهد موجود، گردشگران زن در مصر نیز از این‌گونه آزارها در امان نیستند و سفارتخانه‌های کشورهای دیگر پیوسته به زنان توریست هشدار می‌دهند که امکان حمله یا مزاحمت جنسی به آنان در مصر وجود دارد.

کنشگران حقوق زن در مصر می‌گویند که این مزاحمت‌ها تا زمانی که قانون، مجازاتی برای عاملان آن در نظر نگیرد، ادامه خواهند یافت. خانم نهاد ابوالقمصان سال‌هاست که برای تصویب لایحه‌‌ای برای پیگرد مزاحمان جنسی علیه زنان در مصر مبارزه می‌کند. او می‌گوید که فقدان کیفر به مردان مزاحم این احساس را می‌دهد که در پناه دولت و سیستم فرهنگی قرار دارند و رفتارشان به کسی آسیبی نرسانده است.

نهاد ابوالقمصان به پژوهش‌هایی اشاره می‌کند که نشان‌می‌دهند مزاحمت جنسی علیه زنان به سن، ظاهر، نوع پوشش و زمان و مکان مزاحمت ارتباطی ندارد. او می‌گوید موضوع به سادگی این است که قربانیان، تنها به دلیل “زن بودن” طعمه‌ای آسان قلمداد شده و مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند.

فعالان مدنی مصر می‌گویند که مجازات قانونی مزاحمان جنسی در این کشور به راهی طولانی نیاز دارد. پلیس مصر تنها دست درازی و لمس بدن زنان را مزاحمت تلقی می‌کند و پیگیری‌های حقوقی نیز مستلزم شکایت زنی هستند که مورد آزار قرار گرفته است.

قوانین جزایی جاری در مصر برای شکایاتی از این دست، یک تا سه سال مجازات در نظر می‌گیرد که در پاره‌ای موارد با پرداخت جریمه‌ای حداکثر ۳۰۰ لیره مختومه اعلام می‌شوند.

بدتر از همه آن است که بیشتر زنان مصری در صورت برملا کردن مزاحمت جنسی در خیابان یا محل کار مورد سرزنش قرار می‌گیرند و متهم به اغواگری با لباس و رفتار فریبنده می‌شوند. برای همین است که بسیاری از آنها ترجیح می‌دهند سکوت کنند تا دستکم “گناهکار” قلمداد نشوند.

یکی از اهداف انجمن‌ها و تشکل‌های غیردولتی زنان در مصر همین است که شهامت زنان را در مواجهه با این فرهنگ بالا برد. کنشگران این تشکل‌ها می‌کوشند با روشنگری و توضیح در فیس‌بوک، توئیتر یا با حضور در دبیرستان‌ها، به دختران و زنان جرات دفاع از بدن و حقوق انسانی خود را بدهند.

دختر ۱۲ ساله ام را وادار به رابطه با ۱۰۰ مرد کردم !

دستگیری ۱۸آمریکایی به اتهام تجاوزبه دختر!

“ترزا لویس ” با تزریق سم مرگبار اعدام شد